ครอบครัวขายฉันให้ชาวนาหูหนวกในบูคิดนอน. ตอนที่ 2 และในวินาทีนั้นเองที่ฉันดึงวัตถุสีดำขนาดเล็กออกจากหูของมาเตโอ— เขาก็เบิกตากว้างขึ้นมาทันที! ฉันสะดุ้งถอยหลังด้วยความตกใจ แหนบหลุดจากมือจนฉันทรุดลงไปนั่งกับพื้น วัตถุโลหะชิ้นเล็กนั้นกระเด็นไปอยู่ใต้โต๊ะ “คุณ… คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?” ฉันถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เขามองมาที่ฉัน และเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เรารู้จักกัน เขาเอ่ยปากพูด “เอเลน่า…” ฉันยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง…

ประกาศรักเหนือเมฆที่ฉีกกระชากหัวใจ:  วินาทีที่กัปตันหนุ่มประกาศแต่งงานผ่านไมค์เครื่องบิน โดยไม่รู้เลยว่า ‘ภรรยาและลูกชายวัย 6 ขวบ’ นั่งฟังอยู่เบาะหลัง! เสียงเครื่องยนต์ของเครื่องบินโบอิ้ง 777 ครางกระหึ่มอย่างราบรื่นอยู่ที่ระดับความสูง 35,000 ฟุตเหนือระดับน้ำทะเล ภายในห้องโดยสารชั้นธุรกิจ (Business Class) แสงไฟถูกปรับให้อ่อนลงเพื่อความผ่อนคลาย…

หยาดฝนล้างอคติ: ผู้จัดการเจ้าระเบียบไล่พนักงานหนุ่มออกเพราะมาสายซ้ำซาก ทว่าต้องทรุดคุกเข่าหลั่งน้ำตา เมื่อพบเห็น ‘เหตุผลที่แท้จริง’ กลางพายุฝนกระหน่ำ! ‘กฎระเบียบคือหัวใจของความสำเร็จ’ นั่นคือคติประจำใจของ ‘ภพ’ ผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการวัยสี่สิบปีแห่งบริษัทขนส่งและโลจิสติกส์ขนาดใหญ่ ภพเป็นชายวัยกลางคนที่ขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาด เจ้าระเบียบ และไร้ความปรานีต่อความผิดพลาดใดๆ โดยเฉพาะเรื่อง ‘เวลา’ สำหรับเขา…

      “ทายาทมหาเศรษฐีหมื่นล้านยอมตัดขาดจากตระกูลเพื่อแต่งงานกับอดีตสาวใช้ลูกติดสามคน แต่ในคืนเข้าหอ เขากลับต้องทรุดตัวลงคุกเข่าร่ำไห้ด้วยความละอายใจ เมื่อค้นพบความลับอันน่าสะพรึงกลัวเบื้องหลังคำว่า ‘แม่เลี้ยงเดี่ยว’ ของเธอ!” 2. ทายาทมหาเศรษฐีหมื่นล้านกับความจริงในคืนเข้าหอ “เด็กสามคนนั้น… คือลูกของพี่ชายแท้ๆ ของคุณแม่คุณภัทรค่ะ… พวกเขาคือสายเลือดของตระกูลคุณ!” คำสารภาพของมะลิทำให้ห้องเช่าเล็กๆ…

    ฉันหอบท้องแก่ใกล้คลอดมาโรงพยาบาลเพียงลำพังเพื่อคลอดลูกของผู้ชายที่ทิ้งฉันไปอย่างไร้เยื่อใย แต่ทันทีที่หมอชราเห็นหน้าลูกของฉัน เขากลับทรุดตัวลงร้องไห้โฮราวกับได้พบคนที่ฟื้นคืนชีพจากความตาย บทที่ 2 เสียงหวีดหวิวของเครื่องปรับอากาศในห้องคลอดดังก้องสะท้อนอยู่ในโสตประสาทของฉัน ราวกับว่าโลกทั้งใบได้หยุดหมุนลงกะทันหัน   หยดน้ำเกลือที่ค่อยๆ หยดลงตามสายยางใสโปร่งแสงกลายเป็นจังหวะเดียวที่ย้ำเตือนว่าเวลายังคงเคลื่อนผ่าน   กลิ่นไอโอดีนและแอลกอฮอล์ฆ่าเชื้อที่เคยฉุนกึกจนแสบจมูก บัดนี้กลับด้านชาไปพร้อมกับความรู้สึกทั้งหมดในร่างกายของฉัน  …

    ผมพบแม่บ้านสูงวัยกำลังนั่งคุดคู้ตักข้าวสวยที่เปียกชุ่มน้ำฝนเข้าปากอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่หลังคฤหาสน์ ทั้งที่บ้านของผมมีห้องอาหารติดแอร์สำหรับคนรับใช้อย่างดี ตอนที่ 2: ผู้หญิงในกล้องหันมายิ้มให้ผม ประตูเปิดผาง ขณะที่ผมยังจ้องภาพพิมพาตบป้าบัวค้างอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ “คุณเห็นมากแค่ไหนแล้วคะ” เสียงของพิมดังขึ้นจากด้านหลัง เย็นเฉียบจนผมหันขวับ เธอยืนอยู่ตรงประตูห้องพักคนงานในชุดนอนผ้าไหมสีแดง ใบหน้าไม่มีร่องรอยตกใจแม้แต่น้อย มีเพียงรอยยิ้มบางๆ ที่เหมือนกับว่าเธอกำลังมองเรื่องน่าขบขัน…

        รุ่นพี่มัธยมปลายตัวเต็งตบหน้าเด็กนักเรียนย้ายมาใหม่จนหน้าหันต่อหน้าผู้คนนับร้อยบนอัฒจันทร์ แต่ก่อนที่รอยยิ้มเย้ยหยันจะจางหาย เสียงไซเรนและขบวนรถตู้สีดำสนิทก็บุกเข้ามาปิดล้อมสนามกีฬา บทที่ 2 เสียงหวีดหวิวของยางรถยนต์เกรดยุทธวิธีบดขยี้ลงบนผิวแอสฟัลต์ของลานหน้าสนามกีฬา   เอี๊ยดดดดดดดดดดดดด!   แรงสะเทือนจากน้ำหนักตัวถังเหล็กกล้ากันกระสุนระดับเจ็ดตันของรถตู้หุ้มเกราะสีดำขลับเจ็ดคัน   ส่งคลื่นความสั่นสะท้านแล่นผ่านผืนดินใต้ฝ่าเท้าของทุกคนบนอัฒจันทร์…

  รุ่นพี่มัธยมปลายตัวเต็งตบหน้าเด็กนักเรียนย้ายมาใหม่จนหน้าหันต่อหน้าผู้คนนับร้อยบนอัฒจันทร์ แต่ก่อนที่รอยยิ้มเย้ยหยันจะจางหาย เสียงไซเรนและขบวนรถตู้สีดำสนิทก็บุกเข้ามาปิดล้อมสนามกีฬา บทที่ 2 เสียงหวีดหวิวของยางรถยนต์เกรดยุทธวิธีบดขยี้ลงบนผิวแอสฟัลต์ของลานหน้าสนามกีฬา   เอี๊ยดดดดดดดดดดดดด!   แรงสะเทือนจากน้ำหนักตัวถังเหล็กกล้ากันกระสุนระดับเจ็ดตันของรถตู้หุ้มเกราะสีดำขลับเจ็ดคัน   ส่งคลื่นความสั่นสะท้านแล่นผ่านผืนดินใต้ฝ่าเท้าของทุกคนบนอัฒจันทร์   กลิ่นไอเสียจากเครื่องยนต์ดีเซลเทอร์โบคู่ขนาดแปดกระบอกสูบ  …

  “ในวินาทีที่โลงศพของภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์แปดเดือนกำลังจะถูกดันเข้าเตาเผา ผมขอเปิดฝาโลงเพื่อบอกลาเป็นครั้งสุดท้าย… แต่สิ่งที่ผมเห็นคือหน้าท้องของเธอกำลังขยับดิ้นอย่างรุนแรง” PART 2 — ลมหายใจสุดท้ายเปิดโปงความจริง “เด็กยังไม่พ้นขีดอันตรายครับ” คำพูดของกุมารแพทย์ทำให้หัวใจของผมที่เพิ่งมีความหวังกลับจมดิ่งลงอีกครั้ง ผมยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ของหออภิบาลทารกแรกเกิด โรงพยาบาลทั่วไปประจำจังหวัด ในเวลาเกือบ 21.00 น. ของคืนวันที่…