หยาดน้ำตาแห่งคนชรา: เมื่อพ่อวัย 72
หยาดน้ำตาแห่งคนชรา: เมื่อพ่อวัย 72 ถูกลูกแท้ๆ ไล่ตะเพิดให้กลับไปตายที่บ้านเก่า แต่ความลับใต้รอยแยกของแผ่นไม้ กลับพลิกชะตาชีวิตให้กลายเป็นมหาเศรษฐีที่ลูกเนรคุณต้องคุกเข่าหลั่งน้ำตาเลือด! คฤหาสน์หรูหราสไตล์โมเดิร์นใจกลางเมืองหลวง มูลค่ากว่าร้อยล้านบาท คือวิมานที่ ‘ลุงปูน’ ชายชราวัย 72 ปี เคยคิดว่าจะเป็นที่พักพิงสุดท้ายในบั้นปลายชีวิต หลังจากที่เขายอมขายที่ดินมรดกผืนสุดท้ายและควักเงินเก็บทั้งชีวิต…
น้ำตาเด็กกำพร้า: ถูกแม่เลี้ยงใจมารตะเพิดพ้นบ้านในวัย 18
น้ำตาเด็กกำพร้า: ถูกแม่เลี้ยงใจมารตะเพิดพ้นบ้านในวัย 18 หอบเงินก้อนสุดท้ายของแม่ไปซื้อบ้านไม้ผุพังราคาหมื่นบาท… ก่อนต้องช็อกตาค้างเมื่อรื้อพื้นกระดานแล้วพบ ‘ความลับใต้ดิน’ ที่พลิกชะตาชีวิตและลากคอคนชั่วมาคุกเข่าแทบเท้า! ท้องฟ้าในค่ำคืนนั้นมืดมิดและหนาวเหน็บ เสียงพายุฝนโหมกระหน่ำราวกับเป็นเสียงสะอื้นของสวรรค์ที่กำลังเวทนาโชคชะตาของ ‘ตะวัน’ เด็กหนุ่มวัย 18 ปี ผู้ซึ่งเพิ่งสูญเสียความอบอุ่นสุดท้ายในชีวิตไป ตะวันยืนก้มหน้าท่ามกลางสายฝนที่สาดซัด หน้าประตูรั้วบ้านหลังใหญ่ที่เขาเคยเรียกว่า…
น้ำตาเศรษฐีพันล้าน: การกลับมาของสามีผู้มั่งคั่ง D
น้ำตาเศรษฐีพันล้าน: การกลับมาของสามีผู้มั่งคั่ง สู่วินาทีใจสลายเมื่อพบเมียรักและลูกน้อยทนหิวโซในเพิงหมาแหงน และการชำระแค้นสายเลือดทรยศที่ต้องจดจำไปจนวันตาย! ขบวนรถยนต์หรูหราสีดำขลับแบรนด์ยุโรปจำนวนห้าคัน แล่นเรียงรายเข้าสู่ถนนดินลูกรังของหมู่บ้านชนบทอันห่างไกล ท่ามกลางความตื่นตะลึงของชาวบ้านที่ออกมายืนมุงดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น รถคันกลางซึ่งเป็นรถโรลส์-รอยซ์ (Rolls-Royce) รุ่นสั่งทำพิเศษ จอดสนิทที่หน้าประตูเหล็กดัดสีทองอร่ามของคฤหาสน์หลังใหญ่ที่สุดในหมู่บ้าน บอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำสนิทรีบก้าวลงมาเปิดประตูรถ พร้อมกับค้อมศีรษะอย่างนอบน้อม ร่างสูงใหญ่ของ ‘ภาคิน’ มหาเศรษฐีหนุ่มวัยสามสิบห้าปี…
เสียงเคาะปริศนาตีสอง: เมื่อเด็กหญิง 6
เสียงเคาะปริศนาตีสอง: เมื่อเด็กหญิง 6 ขวบกับความลับหลังกำแพงห้องสมุดเปลี่ยนชะตาชีวิตทั้งคฤหาสน์ บทที่ 2 อากาศในห้องสมุดตอนตีสองเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง เสียงเคาะสามครั้งนั้นยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาทของผม ก๊อก… ก๊อก… ก๊อก… มันไม่ได้เป็นเสียงเคาะที่เกิดจากลมพัด มันไม่ได้เป็นเสียงหนูแทะไม้หรือท่อประปาเก่าขยายตัว มันเป็นจังหวะที่จงใจ…
แลกอิสรภาพ 10 ล้าน: ฉันพาลูกๆ หายตัวไป
แลกอิสรภาพ 10 ล้าน: ฉันพาลูกๆ หายตัวไปหลังเขาเสนอเงินเลิกรา… ก่อนรู้ความจริงว่าทำไมเขาถึงสติแตก ตอนที่ 2: ชายผู้เข้าใจผิดว่าเงินคือคำบอกลา จูเลียนเคาะประตูสามครั้ง เขาไม่ได้กดกริ่ง เขาไม่ได้โทรแจ้งก่อน เขาไม่ได้ขออนุญาตขึ้นมาด้วย ผู้จัดการโรงแรมอาจได้รับโทรศัพท์จากกลุ่มวิทมอร์ และตัดสินใจว่านโยบายความเป็นส่วนตัวใดๆ…
ส่วนที่ 2 = แฟนของฉันทิ้งฉันไว้ในสระน้ำลึกเพื่อไปดูแลน้องสาว…
แฟนของฉันทิ้งฉันไว้ในสระน้ำลึกเพื่อไปดูแลน้องสาว—พอฉันกลับบ้าน ฉันก็เปลี่ยนวิทยาลัยและชีวิตที่พวกเขาเลือกให้ฉัน… วันที่ฉันเกือบจมน้ำ แฟนของฉันอยู่ห่างออกไปแค่สิบเมตร เขาเห็นฉันดิ้นรนด้วยซ้ำ แต่แทนที่จะว่ายน้ำมาหาฉัน เขากลับว่ายน้ำไล่ตามน้องสาวของฉัน และเมื่อฉันตื่นขึ้นมาที่ขอบสระน้ำ นั่นแหละที่ฉันคิดว่าบางทีการเป็น “คนที่สาม” ในความสัมพันธ์ของฉันอาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ฉันเพิ่งสอบเข้าวิทยาลัยเสร็จและปิดเทอมฤดูร้อนกำลังจะเริ่มขึ้น เมื่อแฟนของฉัน เอเดรียน ครูซ ชวนฉันไปว่ายน้ำอย่างกะทันหัน…
เจ้านายตะคอกไล่ผมออกจากงา
เจ้านายตะคอกไล่ผมออกจากงานต่อหน้าพนักงานทั้งบริษัท เพียงเพราะผมมานำเสนองานช้าไปยี่สิบนาที โดยไม่ยอมฟังเลยว่า ในขณะที่เขากำลังรอเงินค่าคอมมิชชัน ผมกำลังคุกเข่าปั๊มหัวใจยื้อชีวิตหญิงชราแปลกหน้าอยู่บนพื้นถนนวิภาวดีที่ร้อนระอุ! ตอนที่ 2: คนที่ไล่ผมออก กลับคุกเข่าต่อหน้าหญิงชรา “ใครเป็นลูกบุญธรรมใคร! ป้ากล้าเรียกพนักงานที่ผมไล่ออกว่าลูกบุญธรรมเหรอ!” พี่ภานุผลักประตูห้องทำงานออกมาแรงจนกระจกสั่น เขาชี้หน้าผม ก่อนจะหันไปมองคนที่ยืนอยู่ข้างกันเต็มตา…
บทที่ 2 = ฉันอุ้มลูกแฝดแรกเกิดกลับมาจากโรงพยาบาล
ฉันอุ้มลูกแฝดแรกเกิดกลับมาจากโรงพยาบาล แต่กลับพบว่าแม่สามีย้ายเข้ามานอนในห้องนอนใหญ่ของฉัน และสามีสั่งซื้อตู้เย็นหลังใหม่แยกไว้กินกับแม่ พร้อมสั่งหน้าตาเฉยว่า “ต่อจากนี้ ค่ากินอยู่ของเธอกับลูกสองคน ออกเงินซื้อกินเองนะ บทที่ 2 เสียงลมหายใจที่สะดุดกึกของภวิศดังก้องไปทั่วห้องโถงชั้นล่าง หยดเหงื่อกาฬเม็ดโป้งผุดซึมขึ้นมาตามไรผมและขมับของเขาอย่างรวดเร็ว แก้วกาแฟเซรามิกสีขาวในมือหนาสั่นระริกจนผิวกาแฟดำด้านในกระเพื่อมไหวเป็นระลอกคลื่น ดวงตาที่เคยฉายแววเย่อหยิ่งและถือดีเมื่อช่วงหัวค่ำวานนี้…
ตอนที่ 2 = สามีส่งข้อความข้ามประเทศมาหาฉันตอนตีสองสี่สิบเจ็ดนาทีว่า:
สามีส่งข้อความข้ามประเทศมาหาฉันตอนตีสองสี่สิบเจ็ดนาทีว่า: “พี่เพิ่งแต่งงานกับเลขาตัวเองที่บาหลี… ผู้หญิงจืดชืดน่าเบื่ออย่างเธอมันน่าสมเพชสิ้นดี… ตอนที่ 2: ผู้หญิงที่เดินลงจากรถพร้อมสามี ไม่ใช่ภรรยาใหม่เพียงคนเดียว “พิม! แกทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง!” เสียงของธนากระแทกเข้าหูฉันก่อนที่ฝุ่นหน้าปากซอยจะจางลงด้วยซ้ำ แพรวาก้าวลงจากเบาะหลังช้าๆ ผ้าพันคอผืนบางปิดครึ่งหน้า ดวงตาแดงก่ำ น้ำตาไหลเป็นทาง เธอสะอื้นจนไหล่สั่น แล้วรีบเดินหลบไปยืนข้างหลังธนาเหมือนลูกนกที่ตกใจ…
น้องชายแท้ๆ ของฉันเที่ยวป่าวประกาศ
น้องชายแท้ๆ ของฉันเที่ยวป่าวประกาศกับคนทั้งโลกว่าฉันเป็นยัยขี้แพ้ที่โดนไล่ออกจากโรงเรียนนายเรือ แต่ในพิธีประดับปีกหน่วยซีลอันทรงเกียรติ พลเรือเอกผู้บัญชาการกองทัพเรือกลับหยุดยืนตรงหน้าฉันแล้วเอ่ยปากถามด้วยความตกตะลึงว่า ‘ไม่อยากเชื่อเลยครับ… ว่าระดับท่านจะยอมสละเวลามาเหยียบงานเล็กๆ แบบนี้ด้วยตัวเอง? ตอนที่ 2: พ่อเรียกฉันว่าคนโกหกต่อหน้าท่านผู้บัญชาการ เสียงหัวเราะนั้นดังเกินกว่าจะเป็นเพียงความไม่เชื่อ มันดังพอให้คนทั้งหอประชุมที่กำลังซุบซิบกันหันกลับมามอง “ฮะๆๆ… ท่านผู้บัญชาการครับ…